
De Vlaamse formatie gaat naar een trechter, maar cd&v vertraagt opvallend.
Vergeet de “constructieve” gesprekken, die nu al een week het ordewoord zijn op en rond de Vlaamse formatie. Bronnen aan tafel waarschuwen, na gisteren alweer een dag die toch maar weinig resultaat opleverde, dat cd&v “op een heel vriendelijke manier aan het vertragen is tot na 13 oktober”. Het duidt het wantrouwen dat er heerst onder de drie partijen over elkaars intenties. Ondanks het feit dat nu tot in den treure is uitgesproken dat iedereen “wil landen”, moet men er wel doorheen geraken. Dat cd&v-voorzitter Sammy Mahdi daarbij alweer het Gemeentefonds op tafel legde, tot verbazing van Vooruit en afschuw van de N-VA, wettigt die twijfel bij de anderen. Want die aanval gaat telkens over hetzelfde: te veel geld voor Antwerpen (lees: Bart De Wever), volgens cd&v. Niet wat je “constructief” noemt. Dat komt bovenop de obligate peilingen voor de volgende verkiezing, die de sfeer al stevig nerveus maken.
In het nieuws: “Nauwelijks iets afgewerkt vandaag”, was de conclusie gisterenavond.
De details: De twijfels over de intenties van cd&v en voorzitter Mahdi zijn levendig aan het Martelaarsplein. Daar houdt formateur Matthias Diependaele (N-VA) nu al een week erg lange vergadersessies om tot een regeerakkoord te komen. Maar lukt het nog voor de verkiezingen?
Vandaag zou normaal gezien de ‘hoofdschotel’ op tafel komen. Dat is de pièce de résistance van de Vlaamse onderhandelingen, het moment waarop alle grote eisen en verzuchtingen van de drie partijen bijeenkomen.
Dat is meteen de eindspurt voor een Vlaamse regeringsvorming die, ruim drie maanden na de verkiezingen, politiek gezien rijp is om te landen.
De afgelopen dagen probeerden de toekomstige coalitiepartners te werken met het idee van Conner Rousseau om “niet enkel de veto’s te laten gelden, over wat zeker niet kon, maar ook te kijken naar wat elke partij zeker wél wilde realiseren”.
Tegelijk werd de afspraak gemaakt om niet meer te lekken en geen communicatie voor de camera’s aan de toegangspoort van de ambtswoning van de Vlaamse minister-president te voeren bij het binnen- en buitengaan.
Het leidt ertoe dat al een hele week maar herhaald wordt “dat het constructief loopt” en “dat de sfeer in orde zit”.
Achter de schermen: Het loopt helemaal niet zo “constructief”. Integendeel.
