“Tekst voor een regering met Open Vld en zonder ons”: Arizona houdt diner met zeevruchten, maar frictie over de sociaal-economische nota blijft, bij Vooruit
De sociaal-economische openingszet van De Wever wordt moeilijk verteerd.
Bij Vooruit is het al dagen slikken in de onderhandelingen. Want federaal kregen ze, als enige socialistische partij, een stevige nota van 31 pagina’s te lezen, die niet naar hun zin is. ”Dit is een tekst voor een regering met Open Vld en zonder ons,” luidt de droge analyse, die ze gisteren ook brachten aan de onderhandelingstafel. Een diner, zeevruchten stonden op het menu, om de ‘sentimenten’ van iedereen in de onderhandelingen te polsen, was het idee. “Die sentimenten zijn niet goed,” vat een rode bron het samen. Tegelijk is er frustratie over de Vlaamse onderhandelingen, en de “goed nieuwsshow” die daar verkocht wordt. Want zowel bij socialisten als christendemocraten is te horen dat er nauwelijks knopen zijn doorgehakt, en dat de N-VA met de voeten sleept. Maar vooral de analyse aan de top van Vooruit hakt erin: “N-VA wil enkel besparen, cd&v wil overal een status quo en niets hervormen.” Zeker voor Welzijn zetten Hilde Crevits (cd&v) en co de hakken in het zand.
In het nieuws: Bij Vooruit blijft men zich niet thuis voelen in de Vlaamse en federale constructie.
De details: Een nota “die eigenlijk voor Open Vld is,” zo wordt het werkstuk van De Wever genoemd. En Vlaams gaat het evenmin vooruit, en botst men bij de socialisten op de starheid van cd&v, om te willen hervormen. Het wordt nog een lange zomer.
Voor het eerst in de onderhandelingen lekt het echt: details van de voorstellen uit de 31 pagina’s in de nota lagen via VTM en Het Nieuwsblad plots op straat, de afgelopen 24 uur. “Een veeg teken,” zo weet een onderhandelaar.
Dat maakte de sfeer bij het diner (bescheiden zeevruchten, niets copieus) gisterenavond onder de voorzitters en delegaties wel meteen wat meer gespannen. Het was de eerste keer dat formateur De Wever alle kopstukken nog eens fysiek bijeen bracht, om over de nota te spreken die hij vrijdag in ieders mailbox had bezorgd.
Bedoeling was niet om door te onderhandelen, maar om elke partij de kans te geven om hun ‘sentiment’ over de nota uit te spreken. Maar het noopte meteen tot een meer fundamentele vraag, over de reden van de lekken: kon er nog wel in vertrouwen gewerkt worden?
Iedereen ontkende vervolgens de bron te zijn van die lekpartij, ook een klassieker bij onderhandelingen. Dat de christelijke vakbond ACV tegelijk de teksten wel degelijk had, zegt wel ongeveer alles voor de goede verstaander.
Maar toch is het niet cd&v, dat aan tafel het lastigst zat en zit, in Arizona. De Vlaamse socialisten blijven het meest op hun ongemak, na de nota. Ergens niet onlogisch: ideologisch zit de N-VA op de sociaal-economische as het verst van Conner Rousseau (Vooruit) en co.
Waar dit over gaat: De nota is deel van het grotere onderhandelingsspel. En dat wordt stevig gespeeld.
