Het gonst van de geruchten dat Georges-Louis Bouchez (MR) zich opmaakt voor een ‘presidentiële rol’, in een uitvoerend mandaat, weg van het MR-voorzitterschap. De jongste peiling, die de Franstalige liberalen de grootste maakt in Brussel en Wallonië, doet de Bergenaar dromen. En, zo gaf hij openlijk toe bij de VRT gisteren: die droom eindigt eerder in het Elysette van Namen, als Waals minister-president, dan als premier van België, zo zegt Bouchez. “Logisch, daar hoeft hij geen Nederlands te kennen,” reageerde men schamper bij de PS. Maar tegelijk heeft men het spel wel door aan de Keizerslaan: de droom van Paul Magnette (PS) om snel na de verkiezingen in Namen een Olijfboom-coalitie voor het Waals gewest op te zetten, en zo Ecolo en Les Engagés aan zich te binden, wordt moeilijk. En zeker aan Vlaamse kant is men niet ongelukkig met een scenario waarbij Bouchez naar Namen verdwijnt: “Dat zou het voor ons zoveel makkelijker maken federaal,” aldus een partijvoorzitter.
In het nieuws: Bouchez lonkt naar Namen.
De details: In een erg amicaal duel met Jan Jambon (N-VA) opende Bouchez de deur naar een staatshervorming. Niets nieuws. Wél dat hij zelf, als hij moet kiezen, toch meer interesse heeft in het Waals gewest dan het federale niveau.
Als België beter moet werken, dan moeten vooral Wallonië en Brussel vooruitgang boeken. Ik ben een Waal, en ik wil dat Wallonië werkt. Het verschil tussen mij en een socialist is dat ik geen verhaaltjes kom vertellen over wat er 50 jaar geleden is gebeurd. Ik zie dat het vandaag niet gaat, en ik wil dat het verbetert.”
Het was een statement dat toch kon tellen in de studio’s van de VRT, van MR-voorzitter Bouchez. Subtiel voor zijn doen, maar niet subtiel genoeg om te verhullen waar hij nu van droomt: Waals minister-president worden.
De geruchten zijn er alvast, aan Franstalige kant: “Ja, het is wel duidelijk dat Bouchez daarop mikt, naar Namen verkassen. Federaal blijft het toch bijzonder moeilijk om van het hoogste te dromen, met name het premierschap, als je geen Nederlands kan. En voor minder dan regeringsleider doet Bouchez het niet,” zo fluisterde een topper ons toe.
Bronnen binnen zijn eigen partij zijn minder eensluidend: “Ach, hij kan en wil van alles na de verkiezingen, als hij wint. Wees maar zeker dat hij dan niet snel in zijn kaarten zal laten kijken.”
Feit is dat Bouchez, ondanks een belofte om voor het einde van de verkiezingen Nederlands te spreken bij de Vlaamse pers, nog altijd niet de taal van Vondel beheerst. En zelfs bij het ene ingestudeerde zinnetje dat hij aan het eind van het duel met Jan Jambon (N-VA) uitsprak in de taal van het Noorden, ging hij alsnog de mist in: “MR maakt een verschil, ook voor Vlaanderen. Dat is genoeg, ik denk.”
Tegenstander Jambon wreef het er nog eens in: “Ik zie dat meneer Bouchez België enorm ophemelt, maar misschien volgende keer toch de taal van de meerderheid spreken.”
Waarom dit ertoe doet: Een ‘exit’ van Bouchez uit de Guldenvlieslaan zou federaal een heel andere dynamiek betekenen.
